วันนี้ไปวัดญี่ปุ่นที่ White Plains กับ Sahoko มา.. Sahoko เป็นอาจารย์สอนภาษาญี่ปุ่นกับภาษาจีนอยู่ที่คอร์แนล เราก็เพิ่งรู้จักกับเค้าได้เดือนกว่าๆ เพราะเราช่วยเป็นติวเตอร์ภาษาไทยให้เค้า.. สองอาทิตย์ก่อนมั้ง คุยไปคุยมาก็เพิ่งจะได้รู้ว่า ทั้งเรากับ Sahoko ไปวัดญี่ปุ่นที่เดียวกัน (Shinnyo-en) วัดแห่งนี้มีสาขาทั่วโลก ที่กรุงเทพฯ อยู่ตรงข้าม Emporium ซึ่งเรากับที่บ้านจะไปกันเป็นประจำ พอมาอยู่ที่นี่ สาขาที่ใกล้สุดที่อยู่ใน NY ก็คือ White Plains ห่างจากอิทาก้าไปสามชม.กว่าๆ แล้วก็มีอีกที่ใน Manhattan ดังนั้น ตั้งแต่เรามาอยู่นี่ เราจะมีโอกาสไปวัดก็แค่ช่วงเบรค ตอนไปเยี่ยม Sakai san ที่ NYC เท่านั้น.. แต่หลังจากที่พวกเรารู้ว่าเราไปวัดเดียวกัน เราก็เลยแบบว่าดีใจมาก เพราะว่ามีเพื่อนขับรถไปด้วยกันแล้ว (พูดให้ถูกคือ Sahoko ขับ เรานั่ง กิน และ นอน) วันนี้ได้ฤกษ์ดี (ขอหยุดซ้อมเต้น 1 วัน) ออกจากอิทาก้า 6.30 ไปถึงวัดเกือบๆสิบเอ็ดโมง ทำพิธีเสร็จราวๆบ่ายโมง ไปหาซื้อข้าวกินที่ Japanese Grocery อิจฉาคนแถวนั้นจิงๆ มี Japanese Grocery ใหญ่เบ้อเร้อ อาหารญี่ปุ่น ขนมญึ่ปุ่นเพียบ เราก็เลยซื้อ Natto ติดกลับมาด้วย. ^^

อาทิตย์ก่อนอยากกินส้มโอ เลยซื้อมา แต่ไม่รู้จะปลอกยังไง หลายวันก่อนโทรหาโค่ ถามว่าปลอกยังไงวะ หลังจากมันสอน (สอนแบบโปรมาก) เอามีดผ่าให้เป็นแฉกๆ แล้วใช้มือดึงเอา ก็ถามกลับว่า เคยปลอกด้วยหรอ มันบอกว่า ไม่เคย.. แต่ตามทฤษฎีแล้วก็ปลอกอย่างงั้นแหละ.. ถามโค่ต่อว่า แล้วดูยังไงวะว่าสุกแล้ว.. มันก็ตอบกลับ อันนี้กรูไม่รู้หวะ เหอ เหอ... เราเลยทิ้งน้องส้มโอไว้เกือบอาทิตย์ มะกี๊ได้ฤกษ์ดีไปปลอก สราดดดด ปลอกยากมากกก... เปลือกหนาโคดดด หนาประมาณ 1 นิ้วได้ ปลอกออกมา เหลือลูกเกือบเท่า ส้มเช้ง.. แถมใช้เวลาปลอกเป็นชม. ออกมาเหลือเนื้ออยู่จึ๋งนึง ปลอกก่อนรูมเมตเริ่มกินข้าว แต่เส็ดหลังเค้าล้างจานอีก... นี่จะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่คุณหมิ่นจะซื้อส้มโอมาปลอกเอง.. อยู่นี่ ทำตัวง่ายๆ กิน graphefruit ไปแหละดีแล้ววว เหอ เหอ

Having been sick after Halloween, I spent like more than 20 hours in the bed yesterday. Damn.

No time to write this blog longer than this as I am having exam this Thursday and not ready for it leoy wa. Pai laew..

PS. Credit for Photo to p'Peung, for Photo Editing to p'oat.

เมื่อกี๋๊ดูรายการ คนค้นฅน แขกรับเชิญคือ หมอต้วง ซึ่งเป็นทั้งนักบินการบินไทย ส่วนอีกอาชีพคือหมอผ่าตัดคนไข้โรคหัวใจในโรงพยาบาลจุฬาฯ และโรงพยาบาลเด็ก โดยหมอต้วงเป็นหมอโดยไม่คิดค่าตัว.. ดูแล้ว นับถือหมอมากๆเลยหวะ.. แนะนำให้ดูอย่างยิ่ง คนค้นฅน ตอนหมอต้วง หมอนักบิน ตอนท้ายรายการ หมอต้วงได้ทิ้งท้ายไว้ว่า

"ถ้าเรารอให่้ตัวเรามีจนพร้อมก่อนแล้วค่อยให้กับสังคมก็เหมือนกับว่า เอาของเหลือให้สังคม แต่ถ้าเราพอจะมีอยู่แต่ยัง ไม่ fulfill แล้วก็ยังให้กับสังคมไปด้วย.. นั่นคือ การแบ่งปัน เหมือนกับกินขนม ถ้าเรามีขนมอยู่ชิ้นนึงแบ่งขนมครึ่งนึงแล้วให้กับคนอื่นก็คือการแบ่งกันกิน ตรงกันข้่่ามถ้าเอามากินทั้งชิ้นจนอิ่มแล้วค่อยยื่นที่เหลือให้นั่นคือ ของเหลือ"

หมอ สุดยอดเลย!!

ในที่สุด... เราก็ตัดใจ.. ไม่กลับเมืองไทยช่วงวินเทอร์เบรคครั้งแรกในรอบสามปี! ปีนี้มีช้อยส์เลือกระหว่างไป RoadTrip ที่ Cali เป็นเวลาสิบวัน หรือว่ากลับไทย. อืมม.. ปีก่อนๆเราก็เลือกกลับไทย แต่ปีนี้.. หลังจากที่เปลี่ยนใจไปๆมาๆจนพี่โอ๊ตกับน้องผึ้งเหนื่อยใจ.. เราก็ตกลง.. ซื้อตั๋วไป CA เรียบร้อยแล้วว.. ปีนี้ก็เลยจะเป็นปีแรกในขีวิตที่ฉลอง x'mas กับ new year ที่เมกา.. เพื่อนๆ งง กันยกใหญ่ ว่าเป็นไปได้ไง ที่คุณหมิ่นไม่กลับไทย... เราก็ยัง งง ตัวเอง อยู่เหมือนกัน เหอ เหอ

ปล. วันนี้อิทาก้า หิมะ ตกแล้วหวะ แมร่งตกเร็วเกิ๊น.. นี่มันยัง Fall saeson อยู่ไม่ใช่หรอฟระ?

หลายวันนี้ปิดฟอลล์เบรค เนื่องจากมีงานท่วมเลยไม่ได้ไปเที่ยวนอกเมืองเลย แต่ดันเอาเวลาที่ควรทำงานไปดูรายการไทยจากเวปของ HipTV สามวันนี้ดูย้อนหลังไปเป็นยี่สิบรายการได้ มีรายการน่าสนใจเยอะมากๆๆ ที่ชอบก็มีรายการ สุริวิภา, วูดดี้เกิดมาคุย, กบนอกกะลา, ดิ ไอดอล คนบันดาลใจ etc. ตอนแรกก็กะดูขำๆ เพราะเริ่มคิดถึงรายการไทย.. แต่ไม่น่าเชื่อนะว่ากลับกลายเป็นว่าเราได้เรียนรู้อะไรเยอะมากจากแขกรับเชิญที่มารายการพวกนี้... เราถึงขนาดส่งลิงค์ไปให้โค่กับพี่ฐิงดูเลย เพราะแขกรับเชิญหลายๆคนน่าสนใจมาก.... ดูไปทำงานไป ไม่น่าหละ งานไม่ค่อยเดิน.. พรุ่งนี้หยุดวันสุดท้ายแร้นนนนอ่าา.... *เซรงงงง

วันนี้ตอนกลางวันได้อีเมลล์ไบรอนว่าให้ช่วยสอนบัลเลต์แทนหน่อย (คลาสวันนี้ตอนบ่ายสาม) เพราะว่าไบรอนป่วย. เหอ เหอ แล้วถ้าไม่ได้เชคเมลล์นี่จะรู้ได้ไงเนี่ย? คนที่นี่เค้าแอสซูมว่าทุกคนจะเชคเมลล์ 24/7 เลยนะเนี่ย เอนี่เวย์หนุกดี สอนแบบไม่ต้องเตรียมตัว (เพราะไม่มีเวลาให้เตรียม) มีเรียนก่อนสอนอีก คลาสที่นี่ไฮโซตรงที่มี accompanist เล่นเพลงให้สด.. ต้องการจังหวะไหนก็บอกเค้า ไม่ต้องอาศัยเปิด CD เหมือนที่เมืองไทย.. เจ๋งเนอะ..

วันเกิดอีกปีในอิทาก้า.. ตอนแรกก็ไม่กะจะฉลองอะไร เพราะว่ามีซ้อมเต้นกว่าจะเสร็จก็ทุ่มกว่าๆ แต่เมื่อวานลองโทรชวนแนตดู กะว่าจะไปกินกัน 6-7 คนที่ Applebees ที่ไหนได้.. ไปๆมาๆ เอาเข้าจิงมากันเกือบ 20 คน ต่อโต๊ะแล้วต่ออีก... กินกับเพื่อนพี่น้องนักเรียนไทยนี่ก็ดีนะ.. คุยกันดังอย่างกับตลาดสด นั่งนินทาพนักงานเสริฟตอนเค้าเสริฟอยู่ก็ได้.. 555 ขอลิสต์ชื่อคนที่มาเก็บไว้เป็นที่ระทึกหน่อย... แนต ปุยฝ้าย ฝ้าย ผึ้ง นิดา วิ พี่ตูน พี่บอย พี่โอ๊ต บูม เอก แพรว กัน โป้ ไอซ์ มิน กิฟท์ อ้อ แล้วก็กระต่าย ตกใครไปป่าวอ่า? ไม่รู้..เพราะมานี่รู้สึกว่าเป็นการรวมตัวนักเรียนไทยมากกว่ามางานวันเกิด..​anyway... this year gonna be better than last !!

ห่างหายจากบลอกไปนาน.. เพราะชีวิตนักเรียนอันแสนทรหด.. เรียนอีคอนสองตัว แมทอีกตัว เต้นอีกสองตัว ซ้อมแสดงอีกงาน... ทำเอาคุณหมิ่นยุ่งวุ่นวายตลอด... โอเค จิงๆวันนี้แค่จะมาแสดงความรู้สึกดีใจที่มีเพื่อนไปเที่ยวประเทศไทยและชื่นชมประเทศเรา

เรื่องแรก... เพื่อนๆแม่ชาวญี่ปุ่น(ที่พูดไทยไม่ได้เลยซักติ๊ด.. แต่ว่ารักประเทศไทยมาก) ซึ่งบินมาเยี่ยมเยียนเมืองไทยทุกปี ปีนี้ก็มาอีก (เพิ่งมาถึงเมื่อวาน) โค่ถึงขนาดลงทุนลางาน เพื่อขับรถพาเพื่อนๆแม่ (รุ่นป้า/ ย่าเลยหละ) ไปเที่ยวต่างจังหวัด ไม่น่าเชื่อว่า เพื่อนก๊วนนี้ของแม่ บินมาหาพวกเราเช่นนี้เป็นเวลาสิบๆปีแล้ว และก็ยังทำอยู่เช่นเดิม หนึ่งในนั้นคือ Auntie Reiko อายุ 70 กว่าแระ ยังบินไปบินมาอยู่เป็นนิด (อยากบอกว่าเราเจอเพื่อนๆแม่กลุ่มนี้มากกว่าญาติที่อยู่เมืองไทยบางคนอีก) แม่พูดตลอดว่า ดีใจที่ได้รู้จักกับเพื่อนๆพวกนี้ เพราะถึงแม้จะได้เจอกันแค่ปีละครั้ง แต่ก็ส่งข่าวคราวไปมาหาสู่ตลอด สนิทกันมากกว่าเพื่อนที่เมืองไทยอีก.. เพื่อนแม่กลุ่มนี้ สนุกสนาน เฮฮาปาร์ตี้มาก ดื่มเบียร์อย่างกะดื่มน้ำ สูบบุหรี่อย่างกับไม่มีปอด (อันนี้เป็นเรื่องเดียวที่เรากะแม่ไม่ค่อยชอบนัก เพราะว่าไปหาที่โรงแรมทีไร กลิ่นบุหรี่ฟุ้งคะ)

เรื่องที่สอง... อาทิตย์ที่แล้ว Celine เพื่อนฟูลไบรท์ชาวบราซิล (เรียนจบกฎหมายที่ U Penn ตอนนี้ทำงานอยู่ London) บินไปเที่ยวประเทศไทย.. ก่อนไปเราก็แนะนำเค้าว่าควรไปไหนบ้าง.. วันนี้ไ้ด้รับอีเมลล์.. มีใจความดังนี้

Hello sweetie

we just got back from our wonderful trip to thailand! it was amazing... I've been before but i am always amazed at how kind thai people are. Definitely the most kind and civilised people in the world!!! of course, we had great food (we ate at chitlom central - near our hotel nai lert park swissotel, we LOVED the food courts with lots of different cuisine from all over asia), great views in krabi (we stayed at the sheraton it was so so nice - the pool was incredible!!!) and always, nice people!
we decided to go to krabi last minute as there is a thai airways promotion and we paid about 70 GBP for 2 return tickets!
we spent 5 days in BKK, wanted to visit Ayutthaya but decided to spend the last day shopping instead hehe (went to suan lum twice, unfortunately chatuchak is only open on the week end so we missed it! LOVED Central world!)
it's supposed to be rainy season but we barely had any rain at all!
what about you darling? how are you doing in ithaca? is it already freezing?
i miss you and hope that we can be in thailand at the same time next time!!!
don't forget to eat mooncakes soon! ;)

kisses xxx

อ่านแล้วรู้สึกยังไงบ้าง? เราอะอ่านแล้วรู้สึกดีใจ ภูมิใจ อย่างที่สุด อยู่นี่ เราก็ช่วยโปรโมทประเทศไทยอยู่ตลอดเวลา ชวนคนนู้น คนนี้ไปเที่ยวตลอด..

ยังมีคนต่างชาติที่เรารู้จักอีกหลายคน ที่รักประเทศไทยเอามากๆ ปิดsummerถึงขนาดบินไปสอนภาษาอังกฤษให้เด็กที่ภาคเหนือก็มี.. เราเลยรู้สึกว่า ถ้าคนไทยหยุดทะเลาะกันเอง ประเทศไทยคงเป็นหนึ่งในประเทศที่มีชาวต่างชาติไปเที่ยวมากที่สุดของโลกเลยหละ ขนาดเรายังอยากเที่ยวไทยมากกว่าเที่ยวในเมกาเลย (ดูได้จากสถิติกลับไทยทุกเบรค)

โอเค อาทิตย์หน้าสอบ Micro Econ ขอให้(เรา)โชคดี

ไม่มีอะไรแค่จะบอกว่า โดน ผึ้งต่อยที่ขา ! แต่เพื่อนๆที่นี่บอกว่า น่าจะเป็นแตน/ต่อ มากกว่า แต่คุณหมิ่นไม่รู้ว่าคืออะไร รู้แค่ว่า เจ็บสราดดดด!

ไม่มีอะไรแค่มีความภูมิใจเล็กๆที่ได้เรียนกับ Dynkin คนที่ไม่เรียน math คงไม่รู้จักบุคคลผู้นี้ แต่ถ้าใครเรียน math แล้วไม่รู้จักท่านผู้นี้ ก็สมควรเลิกเรียนซะ เหอ เหอ.. Dynkin ได้สร้่างผลงานลือโลกไว้มากมาย เช่น Dynkin diagram, Dynkin system, Dynkin's lemma เป็นต้น..

เทอมนี้ Dynkin สอน Prob Theory ในคลาสมีนักเรียนประมาณเกือบ 20 มั้งง.. แต่ที่เด็ดคือ.. คุณหมิ่นเป็นผู้หญิงคนเดียว... !! จะว่าดีก็ดีนะ เพราะ Dynkin จำได้แน่นอน.. จะว่าไม่ดีก็ไม่ดีเพราะถ้าไม่ไปเรียน Dynkin ก็รู้อีก.. เหอ เหอ.. เอาวะ อย่างน้อยก็ได้เรียนกับโปรเฟสเซอร์ที่เก่งสุดๆ แล้วก็แก่สุดๆด้วย ปีนี้อายุ 85 ปีแล้ว ยังแข็งแรงอยู่เลยหวะ น่าซูฮกหวะ..

พุ่งนี้เปิดเทอมอีกแล้วโว้ยยย... เทอมนี้คงลง Prob Theory กับท่าน Dynkin, Microeconomics Theory แล้วก็.. Special Topic in Math Econ (ลองดูดิ๊ว่า ถ้าไม่มีความรู้ด้าน Econ แล้วจะเรียนรู้เรื่องมะ)"""""""" เรียนกันไปเรียนกันมา แมร่งเป็นนักเรียนมา 20 ปีแล้ว ก็ยังคงต้องเป็นต่อไป สมน่้ำหน้าอยากมาเปลี่ยนสายทำด้าน Econ โปรเฟสเซอร์เลยบอกว่าไปเรียนมาเลย.. จะได้คุยกะคนด้านอีคอนรู้เรื่อง ถึงแม้จะต้องกระเสือกกระสนช่วงแรกหน่อยเพราะว่ามันเป็นคอร์สสำหรับเด็กPhD Econ (ตรูก็พอมีความรู้ Econ ระดับอนุบาลอยู่นะ.. อย่าทำมาขู่ (ปากดีอีก)) ก็ขอให้ทุ่ม ทำสอบ ทำการบ้านให้เต็มที่ แล้วจะได้อะไรมากมายจากคอร์สนี้.. โปรเฟสเซอร์น่ารักเนอะ มีให้กำลังใจปนขู่ด้วย เหอ เหอ...

อ้อลืมไป... เรียน Ballet แล้วก็ Modern dance ด้วย..

งานไม่เดินมากว่าอาทิตย์แล้ว คิดไม่ออกจิงๆหวะ ติด functional equation โปรเฟสเซอร์ก้ไม่ช่วยแล้วอะ เค้าบอกว่า It's a good training for you. กรำเลยเรา ถามคริส​(เก่งมากชายผู้นี้) เค้่าก้บอกว่า "ยาก" คุณหมิ่นก้เลย..เส้า

ตั้งแต่กลับมายังไม่ได้เต้นบัลเลต์เลย อาทิดก่อนไบรอน (ครูบัลเลต์) เลยถามว่าอยากเต้นป่าว เด๋วทำคลาสให้ อาทิดนี้คุณหมิ่นเลยได้เต้นทุกวัน แถมเป็น ไพรเวตคลาส เพราะมันยังปิดเทอมอยู่ เพื่อนๆยังไม่กลับมากัน.. สัดส่วนครู:นร. 1:1 เหนื่อยโคด.. วันก่อนคุยไร้สาระกะไบรอน เค้าถามว่าถ้าจบแล้วอยากทำไร เราก้บอกว่า จิงๆตอนนี้ก้ไม่รู้หรอกนะว่าอยากทำไร แต่คงไม่ทิ้งmath เพื่อเต้น และคงไม่ทิ้งเต้นเพื่อ math"""" ไบรอนบอกว่าจบแล้วไปออดิชันเต้นกับคณะโมเดิร์นด๊านซ์ที่ยูโรปดิ น่าจะเข้าคัมพานีได้ เราก้.. เหอ เหอ.. ยังไม่ได้คิดถึงอนาคตอะ ขอให้แก้ functioanl equation ออกก่อน เป็นพอ... 5555

วันนี้ไปรับผึ้งที่สนามบิน (ไฟลท์ดีเลย์ไป ชม.ครึ่ง พระเจ้ามาก ซัมเมอร์ยังดีเลย์ได้อีก) แล้วก้ไปปิคนิคที่สจ๊วตพาร์ค เสร็จไปช่วยน้องกันมูฟบ้าน (จิงๆที่เราไม่ยอมย้ายบ้านเพราะขี้เกียจมูฟนี่แหละ แต่เพื่อนๆทั้งหลายดันย้ายกันใหญ่ ตั้งแต่กลับมานี่ช่วยไปสามแล้วนะ เหอ เหอ) กลับมาก้พาผึ้งไปช้อปปิ้งซื้อของเข้าบ้าน วันนี้วิ่งทั้งวันจิงๆ

มานำเสนออีกเรื่อง คราวนี้เป็นSeriesไต้หวัน เรื่อง White Romance พระเอกทั้งสองคนเป็นหมอ.. หล่อมาก.. 555

จงดีใจว่าได้เกิดเป็นคนไทย.. รูปข้างบนเป็นราคาเงาะที่เมืองไทยต่อโล.. ที่นี่ เงาะเน่าๆราคาปอนด์ละ $9.99 พระเจ้า ขอเน้นว่าเน่า ดำ เล็ก เหี่ยวจิงๆนะ ถ้าได้เป็นพ่อค้าส่งออกเงาะ คงรวยน่าดู เหอ เหอ

It is the contemp. piece I danced with my sister and the other three male dancers from Bangkok City Ballet in 2006. กด PLAY นะครับพี่น้อง....  

มีซีรีส์เกาหลีมาแนะนำอีกแระ.. จิงๆเรื่องนี้น่าจะ 3-4 ปีแล้วหละ.. เรื่อง "Lovers In Prague" "ปราก... ฝันรักแรงอธิษฐาน" เป็นหนังรักโรแมนติค เพิ่งดูไป 6 ตอน.. หนุกๆ

สองวันก่อนพี่ขวัญ(นร.ทุนอานันอีกคน) มานอนที่บ้านเพราะว่า lease หมดสัญญาแล้วก้กำลังจะกลับไทย(กลับไปแระวันเสาร์) ตอนเข้าพี่ขวัญก้เลยปลุกไปวิ่ง ออกจากบ้านเจ็ดโมง เช้าโคตร ตอนแรกพี่ขวัญว่าวิ่งขึ้นเขาไปคอร์แนล แต่คุณน้องหมิ่นขอพบกันครึี่งทาง คือขับรถไปจอดที่ olin library แล้วค่อยวิ่งไป north campus"" ใช้เวลา วิ่งๆ ถ่ายรูปๆ ประมาณ 40 นาที หลังจากนั้นไปกินข้าวเช้าที่ ithaca bakery..... นีกๆไปก้ใจหาย.. เมื่อสองปีก่อน ตอนมาถึงพี่ขวัญเพิ่งจะปีสาม.. แต่ตอนนี้พี่ขวัญจบแถมกลับถึงไทยมะวานแร้วด้วย.. เวลามันช่างผ่านไปเร็วจริงๆๆๆ แล้วเมื่อไหร่จะถึงตาเราบ้างเนี่ย.. อีกสามปีหรอ? นานหวะ...

รูปปั้นหน้่า olin library


garden หน้า uris library



รถแดง ในคอร์แนล ขายอาหารยามดึก

สะพานเชื่อม north-central campus


ตบท้ายด้่วย Breakfast at Ithaca Bakery

ดูรูปทั้งหมดจาก Facebook พี่ขวัญ... ที่นี่

โอ๊ยยจะตึหนึ่งแย้วว.. แต่นอนไม่หลับโว้ยย.. พรูฟก็ไม่ออก สุดท้ายเลยลงเอยที่ซีรี่เกาหลี.. เรื่อง Coffee Prince ไปยืมมาจากห้องสมุดอีกแระ พากษ์ไทยซะด้วย.. ดูจบไปเจ็ดแผ่นภายในคืนเดียว... หนุกดีๆ ยิ่งปิดเทอม ยิ่งดูหนังเยอะ งานไม่เดินเลยหวะ.. กรำ