~ B A L L E T : M I N T Z : M A T H ~

วันนี้ไปวัดญี่ปุ่นที่ White Plains กับ Sahoko มา.. Sahoko เป็นอาจารย์สอนภาษาญี่ปุ่นกับภาษาจีนอยู่ที่คอร์แนล เราก็เพิ่งรู้จักกับเค้าได้เดือนกว่าๆ เพราะเราช่วยเป็นติวเตอร์ภาษาไทยให้เค้า.. สองอาทิตย์ก่อนมั้ง คุยไปคุยมาก็เพิ่งจะได้รู้ว่า ทั้งเรากับ Sahoko ไปวัดญี่ปุ่นที่เดียวกัน (Shinnyo-en) วัดแห่งนี้มีสาขาทั่วโลก ที่กรุงเทพฯ อยู่ตรงข้าม Emporium ซึ่งเรากับที่บ้านจะไปกันเป็นประจำ พอมาอยู่ที่นี่ สาขาที่ใกล้สุดที่อยู่ใน NY ก็คือ White Plains ห่างจากอิทาก้าไปสามชม.กว่าๆ แล้วก็มีอีกที่ใน Manhattan ดังนั้น ตั้งแต่เรามาอยู่นี่ เราจะมีโอกาสไปวัดก็แค่ช่วงเบรค ตอนไปเยี่ยม Sakai san ที่ NYC เท่านั้น.. แต่หลังจากที่พวกเรารู้ว่าเราไปวัดเดียวกัน เราก็เลยแบบว่าดีใจมาก เพราะว่ามีเพื่อนขับรถไปด้วยกันแล้ว (พูดให้ถูกคือ Sahoko ขับ เรานั่ง กิน และ นอน) วันนี้ได้ฤกษ์ดี (ขอหยุดซ้อมเต้น 1 วัน) ออกจากอิทาก้า 6.30 ไปถึงวัดเกือบๆสิบเอ็ดโมง ทำพิธีเสร็จราวๆบ่ายโมง ไปหาซื้อข้าวกินที่ Japanese Grocery อิจฉาคนแถวนั้นจิงๆ มี Japanese Grocery ใหญ่เบ้อเร้อ อาหารญี่ปุ่น ขนมญึ่ปุ่นเพียบ เราก็เลยซื้อ Natto ติดกลับมาด้วย. ^^

อาทิตย์ก่อนอยากกินส้มโอ เลยซื้อมา แต่ไม่รู้จะปลอกยังไง หลายวันก่อนโทรหาโค่ ถามว่าปลอกยังไงวะ หลังจากมันสอน (สอนแบบโปรมาก) เอามีดผ่าให้เป็นแฉกๆ แล้วใช้มือดึงเอา ก็ถามกลับว่า เคยปลอกด้วยหรอ มันบอกว่า ไม่เคย.. แต่ตามทฤษฎีแล้วก็ปลอกอย่างงั้นแหละ.. ถามโค่ต่อว่า แล้วดูยังไงวะว่าสุกแล้ว.. มันก็ตอบกลับ อันนี้กรูไม่รู้หวะ เหอ เหอ... เราเลยทิ้งน้องส้มโอไว้เกือบอาทิตย์ มะกี๊ได้ฤกษ์ดีไปปลอก สราดดดด ปลอกยากมากกก... เปลือกหนาโคดดด หนาประมาณ 1 นิ้วได้ ปลอกออกมา เหลือลูกเกือบเท่า ส้มเช้ง.. แถมใช้เวลาปลอกเป็นชม. ออกมาเหลือเนื้ออยู่จึ๋งนึง ปลอกก่อนรูมเมตเริ่มกินข้าว แต่เส็ดหลังเค้าล้างจานอีก... นี่จะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่คุณหมิ่นจะซื้อส้มโอมาปลอกเอง.. อยู่นี่ ทำตัวง่ายๆ กิน graphefruit ไปแหละดีแล้ววว เหอ เหอ

Having been sick after Halloween, I spent like more than 20 hours in the bed yesterday. Damn.

No time to write this blog longer than this as I am having exam this Thursday and not ready for it leoy wa. Pai laew..

PS. Credit for Photo to p'Peung, for Photo Editing to p'oat.

เมื่อกี๋๊ดูรายการ คนค้นฅน แขกรับเชิญคือ หมอต้วง ซึ่งเป็นทั้งนักบินการบินไทย ส่วนอีกอาชีพคือหมอผ่าตัดคนไข้โรคหัวใจในโรงพยาบาลจุฬาฯ และโรงพยาบาลเด็ก โดยหมอต้วงเป็นหมอโดยไม่คิดค่าตัว.. ดูแล้ว นับถือหมอมากๆเลยหวะ.. แนะนำให้ดูอย่างยิ่ง คนค้นฅน ตอนหมอต้วง หมอนักบิน ตอนท้ายรายการ หมอต้วงได้ทิ้งท้ายไว้ว่า

"ถ้าเรารอให่้ตัวเรามีจนพร้อมก่อนแล้วค่อยให้กับสังคมก็เหมือนกับว่า เอาของเหลือให้สังคม แต่ถ้าเราพอจะมีอยู่แต่ยัง ไม่ fulfill แล้วก็ยังให้กับสังคมไปด้วย.. นั่นคือ การแบ่งปัน เหมือนกับกินขนม ถ้าเรามีขนมอยู่ชิ้นนึงแบ่งขนมครึ่งนึงแล้วให้กับคนอื่นก็คือการแบ่งกันกิน ตรงกันข้่่ามถ้าเอามากินทั้งชิ้นจนอิ่มแล้วค่อยยื่นที่เหลือให้นั่นคือ ของเหลือ"

หมอ สุดยอดเลย!!

ในที่สุด... เราก็ตัดใจ.. ไม่กลับเมืองไทยช่วงวินเทอร์เบรคครั้งแรกในรอบสามปี! ปีนี้มีช้อยส์เลือกระหว่างไป RoadTrip ที่ Cali เป็นเวลาสิบวัน หรือว่ากลับไทย. อืมม.. ปีก่อนๆเราก็เลือกกลับไทย แต่ปีนี้.. หลังจากที่เปลี่ยนใจไปๆมาๆจนพี่โอ๊ตกับน้องผึ้งเหนื่อยใจ.. เราก็ตกลง.. ซื้อตั๋วไป CA เรียบร้อยแล้วว.. ปีนี้ก็เลยจะเป็นปีแรกในขีวิตที่ฉลอง x'mas กับ new year ที่เมกา.. เพื่อนๆ งง กันยกใหญ่ ว่าเป็นไปได้ไง ที่คุณหมิ่นไม่กลับไทย... เราก็ยัง งง ตัวเอง อยู่เหมือนกัน เหอ เหอ

ปล. วันนี้อิทาก้า หิมะ ตกแล้วหวะ แมร่งตกเร็วเกิ๊น.. นี่มันยัง Fall saeson อยู่ไม่ใช่หรอฟระ?